آریایی، ز.، میرکریمی، س. ح.، سلمان ماهینی، ع.، و عقیلی، س. م. (1393). مروری بر روشهای انتخاب سیستماتیک مناطق تحت حفاظت. دومین همایش ملی مهندسی و مدیریت کشاورزی، محیط زیست و منابع طبیعی پایدار، تهران، مهر 1393.
ادیبی، م.، ناصری، س.، ظاهری، ب.، و بهزادی، ف. (1395). مهمترین تیپهای گیاهی مؤثر بر پراکنش گربه کاراکال در پارک ملی کویر. دومین کنفرانس بینالمللی اکولوژی سیمای سرزمین. اصفهان، آبان 1395.
اداره کل محیطزیست استان یزد. (۱۳۸۷). چشمانداز محیط طبیعی استان یزد. یزد: انتشارات نقش مانا.
اکبری، ح.، عزیزی، م.، پورچیت ساز، آ.، و نورانیان، ر. (1394). بررسی انتشار و فراوانی و الگوی فعالیت کاراکال در استان یزد. زیستشناسی جانوری تجربی، (3)4، 78-71.
زارع چاهوکی، م.ع.، عباسی، م.، و آذرنیوند، ح. (1397). پیشبینی رویشگاه بالقوه گونه گیاهی Stipa barbata با استفاده از روش مدلسازی آنتروپی حداکثر (مطالعه موردی: مراتع طالقان میانی). مرتع، (1) 12، 35-48.
سازمان مدیریت و برنامهریزی استان یزد. (1395). گزارش اولیه برنامه آمایش استان یزد.
سرهنگزاده، ج.، و ستوده، ا. (1394). تعیین پراکنش و مسیرهای مهاجرت گربه شنی در استان یزد (مرحله اول). اداره کل حفاظت محیطزیست استان یزد.
سرهنگزاده، ج.، و کیانی، ب. (1399). مدلسازی مطلوبیت زیستگاه خرسقهوهای (Ursus arctos syriacus) در حوزه آبخیز ناپشته چای. علوم و تکنولوژی محیط زیست، (5)22، 152-139.
ضیایی، ه. (1390). راهنمای صحرایی پستانداران ایران. تهران:کانون آشنایی با حیاتوحش، 420ص.
فراشی، آ.، کابلی، م.، و مومنی، ا. (1389). مدلسازی مطلوبیت زیستگاه بز و پازن (Capra aegagrus) به کمک روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی (ENFA) در پارک ملی کلاه قاضی، استان اصفهان، محیطزیست طبیعی، (1)63، 73-63.
فقیه سبزواری، ف.، و فراشی، آ. (1403). بررسی مطلوبیت زیستگا ه کاراکال (Caracal caracal, Schreber, 1776 ) با استفاده از مدل MaxEnt در اقلیم آینده ایران. جغرافیا و برنامهریزی، (78)28، 370- 348.
کرمی، م.، قدیریان، ط.، و فیض اللهی، ک. (1395). اطلس پستانداران ایران. البرز: انتشارات جهاد دانشگاهی کرج، واحد خوارزمی، 292ص.
ملکیان، م. (1392). تاثیر ناهمگونی زیستگاه بر ساختار ژنتیکی گونه Petaurus breviceps. نخستین کنفرانس بین المللی اکولوژی سیمای سرزمین، اصفهان. آبان 1395.
ملکیان، م.، معصوم، ف.، و همامی، م. (1399). راهبردهای حفاظت از آهوی ایرانی (Gazella subgutturosa) در مناطق تحت حفاظت در استان خراسان رضوی. محیطزیست طبیعی، (3)73، 611-599.
همامی، م.ر.، اسمعیلی، س.، و سفیانیان، ع. (1394). پیشبینی پراکنش یوزپلنگ آسیایی، پلنگ ایرانی و خرس قهوهای در پاسخ به متغیرهای محیطی در استان اصفهان. بومشناسی کاربردی، (۱۳)4، ۵۱-۶۴.
Adibi, M.A., Karami, M., and Kaboli, M. (2014). Study of seasonal changes in habitat suitability of Caracal caracal schmitzi (Maschie 1812) in the central desert of Iran. Journal of Biodiversity and Environmental Sciences, 5(3), 95-106.
Avgan, B., Henschel, P., and Ghoddousi, A. (2016). Caracal caracal. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e. T3847A102424310.
Elith, J., Graham, C.H., Anderson, R.P., Dudík, M., Ferrier, S., Guisan, A., ... and Zimmermann, N.E. (2006). Novel methods improve prediction of species’ distributions from occurrence data. Ecography, 29(2), 129-151.
Farhadinia, M.S., Akbari, H., Beheshti, M., and Sadeghi, A. (2007). Ecology and status of the caracal, Caracal caracal, (Carnivora: Felidae), in the Abbasabad Naein reserve, Iran. Zoology in the Middle East, 41(1), 5-10.
Gormley, A.M., Forsyth, D.M., Griffioen, P., Lindeman, M., Ramsey, D.S., Scroggie, M.P., and Woodford, L. (2011). Using presence‐only and presence–absence data to estimate the current and potential distributions of established invasive species. Journal of Applied Ecology, 48(1), 25-34.
Kok, O. B., and Nel, J.A.J. (1996). The Kuiseb river as a linear oasis in the Namib Desert. African Journal of Ecology. 34(1), 39-47.
Nowell, K., and Jackson, P. (1996). Wild Cats: Status Survey and Conservation Action Plan. IUCN/SSC Cat Specialist Group, 382pp.
Pearson, R.G., Raxworthy, C.J., Nakamura, M., and Townsend Peterson, A. (2007). Predicting species distributions from small numbers of occurrence records: a test case using cryptic geckos in Madagascar. Journal of Biogeography, 34(1), 102-117.
Peterson, A.T., Papeş, M., and Eaton, M. (2007). Transferability and model evaluation in ecological niche modeling: a comparison of GARP and Maxent. Ecography, 30(4), 550-560.
Phillips, S.J., Anderson, R.P., and Schapire, R.E. (2006). Maximum entropy modeling of species geographic distributions. Ecological Modelling, 190(3-4), 231-259.
Raes, N., Roos, M.C., Slik, J.F., Van Loon, E.E., and Steege, H.T. (2009). Botanical richness and endemicity patterns of Borneo derived from species distribution models. Ecography, 32(1), 180-192.
Singh, R., Qureshi, Q., Sankar, K., Krausman, P.R., and Goyal, S.P. (2014). Population and habitat characteristics of caracal in semi-arid landscape, western India. Arid Environments, 103, 92-95.
Ünal, Y., Pekin, B.K., Oğurlu, İ., Süel, H., and Koca, A. (2020). Human, domestic animal, Caracal (Caracal caracal), and other wildlife species interactions in a Mediterranean forest landscape. European Journal of Wildlife Research, 66(1), 5.
Van Heezik, Y.M., and Seddon, P.J. (1998). Range size and habitat use of an adult male caracal in northern Saudi Arabia. Journal of Arid Environments, 40(1), 109-112.
Veals, A.M., Burnett, A.D., Morandini, M., Drouilly, M., and Koprowski, J.L. (2020). Caracal caracal (Carnivora: Felidae). Mammalian Species, 52(993), 71-85.
Yost, A.C., Petersen, S.L., Gregg, M., and Miller, R. (2008). Predictive modeling and mapping sage grouse (Centrocercus urophasianus) nesting habitat using Maximum Entropy and a long-term dataset from Southern Oregon. Ecological Informatics, 3(6), 375-386.
